En | Ar
سه شنبه,۳ اسفند ۱۳۹۵ Tue 21 Feb 2017
امام خمینی (ره): همه نیروها, همه قدرت ها در هرجا که هستند محتاج به توجه خاص حضرت رضا (ع) هستند ان الإمام الرضا (ع): الإمام وله معاهدة عشاق الرقبة أن الحج کاملة     امام رضا(ع): هر امامی بر گردن دوستداران و پیروانش پیمانی است که انجام کامل آن زیارت اوست امام رضا (ع) : یاری کردن ناتوان ، بهتر از صدقه دادن است مقام معظم رهبری مدظله العالی: هر اقدامی که به منظور آسایش زوار و مهمانان آستان قدس رضوی انجام گیرد بجا و موجب ثواب و اجر الهی برای اقدام کننده است.

آرامگاه فردوسی

آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی حماسه سرای نامدار ایرانی در باغ زیبایی و در شمال شهر تاریخی توس، منتهی الیه بلوار پردیس واقع شده است. روستاهای توس و اسلامیه در اضلاع شرقی و غربی آرامگاه قرار گرفته اند. در مقدمه شاهنامه بایسنقری اولین بنا بر مزار فردوسی را به «ارسلان جاذب» که ممدوح فردوسی بوده نسبت داده شده، سپس به همت ملک الشعرای بهار و جمعی از فرهیختگان خراسان آرامگاهی بر فراز مزار وی ایجاد شد. تا این که به یاری انجمن آثار ملی در روستای تجلیل از مفاخر ایرانی در سال 1305 مقرر شد. بنایی جهت آرامگاه فردوسی ایجاد گردد. این بنا پس از 5 سال به همت استاد حسین لرزاده معمار و استاد طاهرزاده در سال 1212 به اتمام رسید. بنای مذکور به سبب عدم رعایت مسائل فنی و محاسبه مقاومت خاک و جذب رطوبت علی رغم تعمیرات مکرر نشست کرده با تلاش مهندس هوشنگ سیحون تخریب و پس از مقاوم سازی با همان شکل اولیه بازسازی شد. در سالهای بعد تندیس فردوسی اثر استاد صدیقی و نقش برجسته های سنگی ملهم از مضامین شاهنامه اثر فرزند استاد تهیه و در محوطه داخلی آرامگاه نصب گردید.

مختصات جغرافیایی و تاریخچه ی توس

توس نام ولایتی است به وسعت تقریبی 16000 کیلومتر مربع در شمال شرق ایران، این ناحیه دشت کم پهنایی است که از دو سو دو رشته کوه هزار مسجد از شمال و رشته کوه بینالود در جنوب آن را در بر گرفته است. قوچان در مغرب، کلات نادری در شمال ، نیشابور در جنوب و سرخس و زور آباد و جام در مشرق و شمال شرقی دشت توس قرار دارند. فاصله توس از مشهد حدود 20 کیلومتر و طول وعرض جغرافیایی آن به ترتیب 81/35 و 38/16 است. توس در قرون اولیه اسلامی شامل چند شهر بوده است. طابران شهر مرکزی و بزرگ آن و نوغان (نوقان) و تروغبه (طرقبه) و رادکان سایر شهرهای این منطقه بوده اند. توس در تاریخ اسطوره ای ایران جایگاه ویژه ای دارد. برخی روایات اساطیری بنای آن را به «جمشید» نسبت داده اند و آن گاه که توس ساخته ی جم ویران شد. «توس بن نوذر» به آبادی آن پرداخته و نام خویش را بر آن نهاده است. در دوران هخامنشی توس قلمرو ساتراپی پارتها بوده است و داریوش اول هخامنشی پدر خویش «ویشتاسب» را حاکم ایالت خراسان کرده بود. با این همه تا زمان اشکانیان از واژه ی «توس» به عنوان سرزمین خبری نیست اما از زمان ورود اسکندر مقدونی به ایران از ناحیه ی به نام «سوزیا» یا «سوتیسا» یاد شده که برخی آن را با توس کنونی یکی دانسته اند. پس از ورود اسلام به ایران، شهر توس نخستین بار در قرن 6 هجری به دست «غزها» ویران شد و پس از سپاهیان مغول در سال 617 هجری قمری آن را با خاک یکسان کردند. اما کمی بعد دوباره به آبادانی نهاد و برای آخرین بار «میرانشاه» پسر تیمور در سال 791 ه. ق این ناحیه را لگد کوب سم ستوران خویش ساخت.

موزه توس

موزه توس در مجموعه فرهنگی باغ آرامگاه فردوسی قرار دارد. ساختمان این موزه در سال 1347 با هدف ایجاد چایخانه سنتی به همت مهندس هوشنگ سیحون طراحی و ساخته شده است. این ساختمان با استفاده از بتون و سنگ بنا شده و طرح سازه القا کننده روح حماسی شاهنامه است. این بنا در سال 1361 شمسی به موزه تغییر کاربرری داد و در سال 1383 مرمت و بازپیرائی گردید. فضاهای قدیمی درون بنای موزه با عنایت به کاربری موزه ای دوباره به همت کارشناسان سازمان میراث فرهنگی طراحی گردید. این موزه با شمایل جدید در سال 1384 بازگشایی شد و آثاری مضامین ذیل در آن به نمایش درآمد. آثار سنگی دوران پیش از تاریخ مشکوفه از دشت توس و اطراف کشف رود. انواع شاهنامه نظیر شاهنامه چاپ فلورانس و شاهنامه 73 کیلوگرمی اهدا شده از سوی موسسه امیرکبیر، آثار کشف شده از حفاری های باستان شناسی شهر توس همچون تنگ ها، پیه سوزها، عطردان ها و .... نسخه خطی منحصر به فرد، تابلوهای نقاشی با مضمون داستان های شاهنامه فردوسی و پرتره حکیم توس، مجموعه ای از تسلیحات گرم دوران قاجار، ساز و برگ رزم نظیر گرزهای گاو سر و شمشیرهای فولادی.

بازگشت